سلام 

این سروده های زیبا آثار سایه است ...این آثار رو به دوست عزیزم سایه تقدیم می کنم....

 

بازگشت

بی مرغ، آشیانه چه خالی‌ست!
خالی‌تر آشیانۀ مرغی
کز جفت خود جداست!

آه، ای کبوتران سپید شکسته‌بال!
اینک به آشیانۀ دیرین خوش آمدید.
اما، دلم به غارت رفته است
با آن کبوتران که پریدند،
با آن کبوتران که دریغا
هرگز به خانه بازنگشتند! . . .

تهران، 3 آبان 1357 
هوشنگ ابتهاج (هـ . الف. سایه) 

پرنده می‌داند

خیال دلکش پرواز در طراوت ابر
به خواب می‌ماند.
پرنده در قفس خویش
خواب می‌بیند.

پرنده در قفس خویش
به رنگ‌و روغن تصویر باغ می‌نگرد.
پرنده می‌داند
که باد بی‌نفس است
و باغ تصویری است.

پرنده در قفس خویش
خواب می‌بیند.

تهران، 1350 
هوشنگ ابتهاج (هـ . الف. سایه) 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: هوشنگ ابتهاج (سایه)


تاريخ : ۱۳۸٩/۱٢/٢٥ | ٧:٥٤ ‎ب.ظ | نویسنده : ساره | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.